Sezon chorobowy przed nami

Okres jesienno-zimowy sprzyja nasileniu chorób wirusowych, do których należą wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI) oraz rzekomy pomór drobiu (ND). Z drugiej strony na rynku pojawia się coraz więcej podmiotów, które sprzedają drób i jaja bezpośrednio odbiorcy finalnemu czy też do innych podmiotów w ramach SB oraz RHD. Jakie dodatkowe obowiązki w zakresie bioasekuracji ciążą na rolnikach, którzy prowadzą taką działalność w swoich gospodarstwach? W gospodarstwach, które utrzymują drób w celach związanych z prowadzeniem RHD czy SB, konieczne jest spełnienie następujących dodatkowych obowiązków w zakresie bioasekuracji:

- Zapewnienie wyposażenia w maty czy też niecki dezynfekcyjne. Zastosowane rozwiązania związane z dezynfekcją powinny dotyczyć zarówno ludzi jak i pojazdów wjeżdżających oraz wyjeżdżających z gospodarstwa.

- Stosowanie odrębnej odzieży ochronnej dla każdego budynku.

- Wydzielenie stanowiska do mycia i odkażania rąk.

- Oczyszczanie i odkażanie sprzętu i narzędzi używanych do utrzymania drobiu przed każdym użyciem. Jeżeli są wykorzystywane tylko w jednym budynku należy je odkażać co najmniej raz dziennie. Stosowne zapisy powinny znaleźć się w rejestrze.

- Prowadzenie wymaganej dokumentacji dotyczącej zakupu, przyjęcia i zużycia środków odkażających, w tym wirusobójczych, terminów prowadzonych zabiegów dezynfekcyjnych, mycia, deratyzacji i dezynsekcji. Wymagana jest również dokumentacja dotycząca padnięć w gospodarstwie (daty, ilość sztuk przekazanych do utylizacji). Zapewnienie kontenera bądź miejsca do przechowywania zwłok. Przy czym zwłoki należy usuwać nie rzadziej niż raz dziennie. Dokumentacja powinna być przechowywana przez co najmniej 3 lata.

- Prowadzenie rejestru pojazdów wjeżdżających i wyjeżdżających do przewozu drobiu, jaj, pasz czy produktów ubocznych oraz wejść osób do pomieszczeń związanych z produkcją czy przechowywaniem.

- Zapas posiadanych środków odkażających nie powinien być mniejszy niż na 7 dni biorąc pod uwagę częstość utrzymywania niecek czy mat dezynfekcyjnych w stanie zapewniającym skuteczność dezynfekcji.

- Zabezpieczenie zbiorników wodnych na terenie gospodarstwa przed dostępem dzikiego ptactwa.

- Utrzymanie czystości wokół budynków, w tym systematyczne wykaszanie roślinności i usuwanie resztek pasz i ściółki w połączeniu z wdrożeniem rozwiązań zapobiegających przedostawaniu się gryzoni, zwierząt domowych i dzikich do miejsc gdzie utrzymywany jest drób (w tym również zwłoki), przechowywane są pasze i ściółka.

- Zapewnienie wydzielonych miejsc do składowania środków odkażających, weterynaryjnych produktów leczniczych, obornika, paszy i ściółki.

- Szczepienie kur i indyków przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu. W przypadku utrzymywania do 350 sztuk drobiu średniorocznie szczepić należy zgodnie z opisem programu szczepień, jeżeli został on opracowany i uzgodniony z powiatowym lekarzem weterynarii albo zgodnie z opisem produktu stosowanego do szczepienia. Jeżeli w gospodarstwie stan średnioroczny drobiu wynosi ponad 350 sztuk należy opracować plan bioasekuracji i go realizować. W takim przypadku należy też ocenić skuteczność szczepień przeprowadzając badanie poziomu przeciwciał u drobiu w zatwierdzonym laboratorium.

Iwona Kupińska
Główny specjalista ds. rachunkowości i prognoz ekonomicznych